Hef komist að því að ísraelar eru klikkaðir.

Vinnan hefur verið alveg snargeðveik undanfarna daga en ég er vonandi að sjá fram úr þessu á næstu dögum. Núna eru sko að koma 5 hópar sem ég undirbý með því að panta mat fyrir þau, afþreyjingar, rútur, hótel og bara allt sem þessu fólki dettur í hug að gera.
Auðvitað er þetta mjög skemmtileg vinna en það er misjafn sauður í mörgu fé (mikið er ég viss um að ég sé að fara vitlaust með þetta orðatiltæki...) en það eru þessir árans Ísraelar sem eru algjörlega alla að drepa. Þvílíkt fólk.
Þeir eru alltaf að reyna að komast lengra en hægt er. Reyna að troða fleiri nöfnum á lokanafnalista, reyna að fá meira út úr ferðinni en þeir tímdu að borga fyrir, láta sem ekkert sé þó að þeir bæti 2 nýjum nöfnum á lokanafnalista sem þegar hefur verið sendur á hótelin þannig að maður þarf að hafa samband við 8 hótel (hópurinn fer hringferð og gistir út um allt land) til að athuga hvort að það sé í alvöru laust f. hjón, 3 dögum áður en hópurinn mætir til landsins.
Þeir eru að gera mig geðveika!!!
Eins og það liggi bara aukaherbergi út um allt land á mesta háannatímanum.
Og ég er að segja ykkur það- ein ferðaskrifstofan sem hringdi í dag alveg brjáluð af því að hópur frá þeim átti bara að fá klst. langa skoðunarferð um Rvk í rútu í stað 3 klst. ferðar -af því að hún hafði verið tekin út þar sem þeir vildu lækka verðið á ferðinni (það er ekki eins og það hafi ekki verið margtekið fram í mörgum e-mailum að þetta yrði 1 klst ferð) -Þeir eiga eftir að verða hundfúlir og fetta fingur út í það hvað þessir skoðunarferð kosti svo mikið. Og eiga eftir að reyna að fá hana ódýrari.
Vá hvað þau gerðu mig reiða í dag, og ég er aftur orðin æst.

En jæja, best að reyna að hugsa um eitthvað annað.
Mamma er að útskrifast úr hraðbraut á morgun sem stúdent. Þá getur hún farið í háskólann næsta haust. Hún hefur rétt svo verið að missa glóruna þarna því hún gerir svo miklar kröfur til sín og vill alltaf fá voða góðar einkunnir. Sem er svosem gott og blessað. En þetta er góður áfangi og ég óska henni til hamingju með þetta.
Hún fer svo til Þýskalands í næstu viku á formúluna í Hochenheim.

Jæja, ætla að fara að sofa og hugsa hlýlegar hugsanir til leiðsögumanns-greysins sem þarf að hírast með þessum ísraelum næstu vikuna. Heyrði í honum síðast um 6 leytið og hann er hálfsmeykur.

3D sónar

Jæja, þá fórum við loksins í þennan þrívíddar og fjórvíddarsónar eða 4D sem er eiginlega bara margar myndir teknar í röð og svo raðað saman, svo spilast þetta hratt þannig að það kemur út eins og stutt myndskeið, kann bara því miður ekki að setja það inn hérna svo myndirnar verða að duga)

Það var mjög gaman að fá að sjá dömuna. Maður gat séð andlitsdrætti og alltsaman. Hún kúrði sig nú ansi mikið upp að naflastrengnum til að byrja með og vildi helst ekki sleppa honum en eftir að "ljósmyndarinn" hafði ýtt og djöflast á kúlunni sleppti hún loks strengnum og sýndi sig betur en þá með þótta og pirringssvip. Setti hreinlega í brýrnar. Hefur líklega fundist þetta óþarfa læti. Hún var annars rosalega spræk og stoppaði ekki allan tímann.

Og auðvitað er þetta fallegasta barn sem til hefur verið;)

Mér finnst nafnið sem við höfum ákveðið passa enn betur við hana eftir að hafa séð hana:) En það kemur allt saman betur í ljós seinna.

Hérna er hún að hjúfra sig upp að naflastrengnum

Hér er konan búin að hamast á bumbunni og raska rónni heldur betur. Eins og stelpan sé frekar örg yfir þessu ónæði bara.

Hérna er brúnin aðeins að léttast aftur. Greinilega ekkert voðalega langrækin:)


Hér er hægt að sjá pjásuna og fæturna

Fyrir ofan: Aðeins að nudda augun. Hægt er að sjá að hún er einungis með 5 fingur á hendinni þannig að ekki erfir hún þá bæklun frá mér;) (á maganum hringast naflastrengurinn)

Fyrir neðan: að sitja fyrir á mynd.

Á myndum setur maður stút á varirnar:)

Átti erfitt með að velja úr þannig að ég setti bara nokkrar. Konan sagði að hún væri bara óvenju vel á sig komin m.v. ekki lengri meðgöngu, oft eru þau víst svo horuð á þessum tíma en þessi er víst bara nokkuð vel haldin. Vona nú samt að hún verði ekki eins og pabbi sinn.

Mest lítið að frétta.

Fór í mæðraskoðun í gær og allt leit vel út. Er komin 24 vikur í dag og þá eru 16 eftir, 112 dagar...
Byrjaði líka í meðgöngujóga í gær. Kom mér á óvart hvað ég var stirð, en ég gat næstum ekki sumar einfaldar æfingar sem ég gat auðveldlega í haust. Svakalega var ég stirð. Þessi fótur (eða taug) er soldið að stríða mér. Ljósan sagði að þetta væri líklega v. þess að nú er grindin komin á hreyfingu og er líklega að þrýsta á e-a taug sem liggur frá baki niður í fót, það útskýrir þennan kjána"gang" í mér:)

Hér verður afmælisveisla næstu helgi. Ekki koma nú margir, fólk er allt í fríi um hvippinn og hvappinn. Þetta verður þá bara fámennt og gott. Ætlum að halda upp á 6 ára afmæli Ólafar Jónu með pulsu og ísáti og henda krökkunum í pottinn. Hef ekki séð hana í heilan mánuð en hún kom hérna síðast á meðan ég var úti. Ætli hún sé ekki vaxin upp úr þessum fötum sem ég keypti á hana:)

Set kannski bráðlega inn einhverjar myndir, það er svo leiðinlegt að skoða blogg án mynda.

Afmæli í dag:)

Ég á afmæli í dag:D Er bara að taka því rólega heima og raða smátt og smátt inn í stofuna aftur eftir að nýja parketið kom. Er bara óvenju róleg yfir því að eiga afmæli og var bara "næstum því" farin að grenja í morgun- en gerði það ekki -jei fyrir mér:), en ég fæ alltaf einhvern svona amælisblús, veit ekki alveg afhverju, líklega v. þess að þetta er bara ekki eins merkilegur dagur og þegar maður var lítill. Á bara eitthvað erfitt með að aðlagast því. En ákvað f. nokkrum árum að reyna bara að hugsa sem svo að þetta væri ofurvenjulegur dagur.
Búin að fá dvd frá Birnu Rún og Stjána (örugglega svaka fín mynd -takk fyrir hana:) og rosa fínan blómvönd og sæta "ástin mín" bók frá Bubba. Reyndar gaf hann mér nákvæmlega svona bók f .2 árum svo ég mun skila þessari:) En það er hugurinn sem gildir.
Hann hafði ómögulega getað fundið upp á hverju hann gæti gefið mér í afmælisgjöf svo ég bjargaði honum þetta árið og ætla bara að kaupa mér fína skó í vikunni.
En það er bara af því að ég er tiltölulega nýkomin frá DK og var ekki að reka á eftir honum hvernig gengi að finna gjöf handa mér.
Hann sleppur ekki svona vel næsta ár, því get ég lofað. Það var einmitt þetta gjafaleysi frá Bubba sem kom "næstum" því hinu árlega afmælis-táraflóði af stað, en ég stappaði í mig stálinu og minnti mig á að ég er orðin stór og þarf ekki að væla þó að ég fái ekki pakka um leið og ég vakna.

Danmerkurferðin gekk bara nokkuð vel. Er loksins að jafna mig í skrokknum eftir allt labbið. Anna er náttúrulega orðin alveg þrælvanur labbari og var að stinga mig af með barnavagninn.
Fólk þarna labbar bara það sem það þarf, í strætó og annað. Þannig að ég skjögti með. Og ég meina sko skjögti. Bæjarferðirnar voru svo hrikalega erfiðar að ég vældi næstum því strax eftir fyrsta hálftímann. Var að drepast í vinstri fætinum út af þessari "taug" sem lætur mér vera illt frá fætinum upp í bak og mjöðm. haltra eins og ....ja- haltra bara:) Langaði rosalega að hafa staf eða göngugrind. Það hefði bjargað einhverju.
En ég keypti soldið af barnafötum, samt ekkert mikið þar sem ég fékk alveg helling af svona grunnfatnaði frá Önnu.
Fann líka æðislega óléttuföt, er sérstaklega hrifin af 2 bolum/peysu sem eru með svona ská sniði yfir brjóstin og ég get seinna meir tekið frá öðru brjóstinu í einu og þannig gefið brjóst án þess að þurfa að rífa allt upp um mig. Algjör snilld ef maður er einhversstaðar in public.Keypti líka 2 gjafa-haldara, annar er nú næstum of lítill (var samt það stærsta í HM) hinn er voða fínn úr Change en er að drepa mig eftir smástund því saumarnir eru þvílíkir innaná honum. Skrítið að hugsa ekki út í að ganga betur frá saumum/samskeytum í svona höldurum. En ég finn ráð við því:)
Keytpi líka eitthvað á Ólöfu Jónu og Bubba. Svo allir fengu eitthvað.

Jæja, ætla að skella mér niðr´í Bónus og bakarí og versla eitthvað smá f. gestina. Pabbi og Co og mamma ætla að kíkja á eftir.
Í kvöld förum við svo á uppáhaldsstaðinn okkar, Caruso. Þar ætla ég að éta á mig gat:D og koma svo heim og horfa á nýju myndina.

p.s. skrifað seinna: fékk pott (mikil búbót) og bók frá mömmu um andleg málefni og sætan vasa úr Pier frá Leu. Frá pabba og fjölsk. fékk ég slopp því þeim þykir sá ofurmjúki og þægilegi sem ég á ljótur... en ég ætla að eiga báða, veitir ekkert af þegar ég er að fara eignast litla gubbuvél

Ekki alveg minn dagur...

Dagurinn í dag var einn sá misheppnaðasti sem sögur fara af.
Fyrsti hluturinn sem fór úrskeiðis var að það uppgötvaðist að ég hefði ekki fattað að minnka hádegispöntun á Hótel Reykholti úr 43 pers. í 29. Þetta fattaðist ekki fyrr en klst. var í matinn þannig að hótelið vill auðvitað fá matinn greiddan.
Klúður 2 fattaðist þegar ég var að fara í gegnum gamlan póst en kona frá Fosshótel hefur sent mér póst 29 maí og spurði þá hvort hópur nokkur væri staðfestur sem pantað var fyrir löngu f. jól. Þar sem ég þekkti ekki hópanafnið -aldrei séð það áður og hafði ekki vit á að biðja e-n að aðstoða mig við að finna út úr því hvaða hópur þetta væri eiginlega heimtar Fosshótel nú afbókunargjald fyrir allavega 20 herbergi sem er ansi mikið svo ekki sé meira sagt.

Mér leið svo ömurlega yfir þessu að ég ákvað að kíkja út og fór allavega með dvd-inn í viðgerð -sem var líklega það eina sem ég gerði af viti í dag. Svo ákvað ég að kaupa mér ís til að láta mér líða betur og þar sem ég er að keyra götu eina þar sem er 30 km hámarkshraði -talandi í símann -beltislaus, tek ég allt í einu eftir grænum station bíl sem tekur alla gangstéttina og um svipað leyti og ég er að átta mig á því að skottið er stútfullt af einhverju tækjdrasli blikkar rautt flass framan í mig.

Mér var allri lokið og gjörsamlega orðlaus yfir þessu.

Bubbi sagði í símanum að maður ætti eiginlega bara að taka frí og fara heim á svona dögum. En ég fór í Nóatún og keypti kassa af ís handa skrifstofunni. Reyndar var fólkið sem þurfti helst á ís-uppsleikingu að halda akkúrat ekki við. En við hin fengum okkur þá bara ís.

Eftir vinnu hef ég verið á fullu að undirbúa Köben ferðina mína á morgun. Vildi líka endilega slétta á mér harið sem tekur allt of langan tíma og vildi líka elda mat sem var nú eiginlega alveg óþarfi og allt of mikil orku-eyðsla. Special K er alveg nógu góður matur.
Er alveg uppgefin núna. Þessi bumba er farin að þyngja mig ansi mikið.

En s.s. já ég er að fara að skreppa til DK í 4 daga og hef hugsað mér að versla slatta af barnafötum og á sjálfa mig:) Eitthvað á Ólöfu Jónu og kannski eitthvað á Bubba.

Jarðarber og kartöflur. Sumarið er víst komið:)

Þá er 19. vika og 21 vika komin hérna til samanburðar. Sá skelfilegi atburður átti sér stað að nú tek ég alltaf myndir á oddatöluvikum sem mér finnst eiginlega alveg agalegt...!!! en það er af því að það gleymdist að taka mynd eina "sléttu" vikuna og þá neyðist ég til að hafa þetta á "odda" vikum til að halda 2 vikna millibilinu...

Hérna sést allavega verulegur munur:)

Erum öll að koma til eftir jarðskjálftann en þetta hafði líklega aðeins meiri áhrif á mann en maður reiknaði með í upphafi. Við Bubbi höfum verið svo gríðarlega þreytt alla vikuna og sérstaklega fyrstu dagana á eftir. Þá vorum við nú bara algjörlega örmagna, án gríns. Núna erum við bara þreytt:)

Svo er maður svo taugaveiklaður í eftirskjálftunum, kom síðast einn í gærkvöldi þegar við vorum að glápa á imbann og svo einn í morgun þar sem ég lá í leti í rúminu. Maður svona rennir augunum yfir umhverfið, hlustar og finnur hristinginn og metur hvort maður eigi að skríða undir rúm eða drífa sig út eða bara sitja rólegur og bíða þetta augnablik þangað til allt kyrrist aftur.

En á heildina litið gengur nú allt vel. Meðgangan gengur vel og ég ætla að nýta helgina í að slappa af. Er reyndar að mana mig upp í að fara að planta kartöflum úti í garði, vona að ég sé ekki of sein að gera það. Já og svo þarf nú að vökva jarðarberjaplöntuna en ég keypti svona lítið plastgróðurhús um daginn í Europris til að gefa plöntunni meira skjól og hita. Er að reyna að ná henni jafngóðri og plöntunni sem var GRAFIN burt síðasta vor þegar bannsett vinnuvél kom að gera helv. bílastæðið f. pick-uppinn v. hliðina á skúrnum. Þetta var svo góð og gróin planta, sé ennþá eftir henni. Var sko búin að stinga í kringum hana og skrapp svo upp í Garðyrkjuskóla m. Aldísi á sumardeginum fyrsta og þá komu þessir iðnu menn og grófu allt í tætlur, ég bjóst ekki við þeim fyrr en daginn eftir, hélt að allt almennilegt fólk væri í fríi:)

Skjálftamyndir og stelpan 20v. Allt á sama degi:)

Hérna eru litlar iljar.

Tolvuherbegið og búrið

Eldhúsið.Algjör myndaóreiða:)...þið þurfið sjálf að para réttan texta við myndirnar.

Nokkrar skjálftamyndir. Eldhúsið virkar nú alveg þokkalegt en bekkurinn og gólfið var nú samt þakið gleri. Skjálftinn sá svo um að loka aftur sumum skápunum á eftir sér:)

Ætla líka að setja hérna inn myndir af stelpunni okkar. Komin 21 viku í dag. Þetta styttist aldeilis. Bara 19 vikur eftir

Enn allt í rusli

Erum rétt byrjuð á tiltekt en maður snýst aðallega bara í hringi... eins og maður viti ekki alveg hvar á að byrja. Rifum allavega teppið af stofunni í dag þar sem það var stútfullt af glersalla og við tökum ekki sénsinn á að láta prinsessuna tilvonandi skríða um í glerbrotum.

Það var algjör glermulningur í því ekki séns að ná því öllu upp. Nú spyr maður sig hvernig gler getur brotnað svona á teppi....:)

jú, ástæðan fyrir því var að bókaskápurinn minn með öllu íslendingasagna-safninu innihélt líka öll spariglös heimilisins (þ.á.m. fíneríinu sem amma hefur verið að gefa okkur síðustu jól -rosalega þunn glös) og hann féll fram fyrir sig og allt brotnaði vel og vandlega í honum. Þegar við réttum svo skápinn við, opnuðust hurðarnar, (brotnuðu nú ekki nema 2 gluggar í honum) og hrúgan streymdi út í þessa líka svakalegu bóka-glerhrúgu. Þetta eru sjálfsagt 50 bækur og slatti af glösum.... ég get ekki hugsað mér að hafa smábarn skríðandi í þessu bráðum.

Fóum í mat hjá tengdó í gær og hún sýndi mér alveg hrikalega sætt sett sem hún er búin að prjóna handa barninu. Og hún sem ætlaði ekki að vita kynið þó að við ætluðum að vita það, spurði náttúrulega strax í gær um kynið... ég vissi að hún myndi gefa sig.

Fattaði hjá henni að maður er soldið klikkaður eftir skjálftann því ég gat bara einblínt á allt þessa fínu glermuni upp um allt og út um allt, og fannst algjört glapræði að hafa þetta svona allt á ystu brún nánast. úff, sá þetta allt fyrir mér í klessu. Hún er sko ekki með svona tré-stíl þannig að allt skrautið hennar færi í mola. Fólk í Reykjavík er bara í öðrum heimi fyrir mér. Hvernig getur allt farið í klessu hér en 35 km. sunnar stendur hvert einasta glersnitti. Jú hún tók nú samt eftir því að 2 myndir á vegg höfðu "eitthvað skekkst!!"

Hugsa líka hvernig umhorfs yrði hjá pabba ef það kæmi góður skjálfti þar. Fjúff maður, allt glingrið, postulíns og gler draslið sem Ólöf erfði frá mömmu sinni. Magnið er þvílíkt að það þyrfti sjálfsagt bara að taka stóra gluggann úr á annarri hæð og fá gröfu til að moka innan úr húsinu...

Jæja, ætla að koma mér inn og fá mér morgunmat. Sváfum aftur úti í camper. Allt í gleri ennþá um flest gólf inni. En í dag koma Birna Rún, Stjáni og mamma og ætla að hjálpa i tiltekt, það verður fínt:)

Þetta er mynd af skjálftavirkninni síðustu daga. Fann þenna síðasta stór í gær þvílíkt vel og var lögð af stað út úr annars nánast tómri stofunni.

Og það er stelpa:) og svo kom skjálftinn.

Þvílíkur dagur!!!
Byrjaði yndislega með sól í heiði og mér hlakkaði svo til sónarsins að ég gat ekki einbeitt mér í vinnunni.
Fór svo í sónarinn kl. 10:30 við sáum litla pjásu svo varla var um að villast:) þannig að mér er óhætt að fara að versla í bleiku.
Svo var ég bara á bleiku skýi til kl að verða 4 en þá kom þessi blessaði skjálfti. Sem betur fer var ég í bænum að vinna og fattaði ekki einu sinni strax að þetta væri svona slæmt heima.
Kallinn fór heim á undan og fékk mesta sjokkið og var búin að taka til það versta (eftir að hafa tekið vandlega myndir af öllu auðvitað fyrst)
Þetta er sko tjón upp á nokkur hundruð þúsund ef allt er talið með. sprunga utan á húsinu, fullt af munum brotið, sjónvarpið á hvolfi, með kassann beyglaðan, en það virkar þó. Tölvurnar, myndavélar, o.fl. græjudót slapp sem betur fer. Sumir skápar voru nánast tómir og margar hillur dottnar á "andlitið" og c.a. 50% af því sem brotnað gat í þeim brotnaði.
EN, við sluppum samt ótrúlega vel miðað við marga hérna. Ég get t.d. ennþá státað af heilum innréttingum og get lokað öllum skáphurðum, f. utan eldhúsbekkinn sem er ansi rispaður eftir glösin sem komu niður úr skáp.
Fólk sem við þekkjum missti næstum allt sitt og gardínunarnar héngu ekki einu sinni uppi hjá þeim!þannig að þetta hefði getað verið mun verra hjá okkur.
Er komin yfir reiðina sem helltist fyrst yfir mig, að þetta skyldi hafa endilega þurft að gerast í dag þegar ég var svona hamingjusöm með stelpuna mina
Er líka bara þakklát fyrir að hafa ekki verið heima og fengið blómapott í hausinn. Ætla sko að endurskoða þessa skrautmunahillu sem er beint f. ofan eldhúsborðið. Hef samt alltaf passað að hafa aldrei neitt f. ofan rúm eða sófa.
Og enn nötrar allt og skelfur. Maður heyrði reglulega í kvöld svona nötur þegar myndirnar á veggjunum nötruðu upp við veggina. Svo er eins og húsið sé statt á risavatnsrúmi, svona bylgjast til...
Skelli kannski inn nokkrum myndum á morgun eða þegar ég hef tíma.
Ætli helgin fari ekki í tiltekt. Ætla að reyna að fá að hætta fyrr á morgun, þarf að fara í vinnuna og klára allt fyrir einn hóp sem kemur á þri. og svo ætla ég að reyna að fá að stinga af.

Þvílíkur dagur.
Ætla að fara að sofa núna. Ætlum sko ekki að sofa inni, er komin út í camper, svo nú erum við í útilegu úti í garði, eins og reyndar margir hvergerðingar í nótt:)
Umferðin á leiðinni í bæinn í kvöld var eins og á góðum föstudegi, bara í öfuga átt...

Tékkað á kyninu á morgun:D

Er búin að bíða eftir morgundeginum ansi lengi.
Við eigum tíma kl. 10:30 á LSP í 20 vikna sónarinn og fáum að vita kynið. Ég held að það sé stelpa og svona flestir aðrir.
Sú vísindalega niðurstaða byggir á því að stelpur eru mjög ráðandi í kringum okkur, aðallega í minni fjölskyldu...
Þanngi að nú eru s.s. síðustu forvöð að giska á hvort kynið þið haldið að þetta sé:)
Þið megið endilega segja frá því í kommenti hvað þið haldið.

Bumban

2 bumbumyndir sem ég þarf að setja inn hérna svo ég geti klínt þeim inn á spjallvef sem ég er á. Ekki hægt að setja inn myndir þar nema af vefnum.

Annars finnst mér sáralítill munur á bumbunni. Á annari myndinni er ég komin 14 vikur og á hinni 17 vikur. Það er varla nokkur munur. En mér finnst hún orðin stærri núna, er að detta í 19 vkurnar á morgun.

Rétt að láta vita af mér

Ætlaði bara rétt að skrifa nokkar línur...
Það hefur verið alveg kreisí að gera síðustu daga, mamma hélt upp á 50 ára afmælið sitt í gær og það var heljar veisla heima hjá þeim. Mjög gaman og mikið drukkið, þó ekki ég:)

Meðgangan gengur súper vel og ég er farin að finna svolitlar hreyfingar. Samt er ég ekki alveg að ná þessu öllu saman ennþá, ætli ég átti mig nokkuð endanlega á þessu fyrr en krakkinn verður kominn í fangið á mér...?
Það styttist í 20 vikna sónarinn og þá ætlum við eins og fyrr segir að fá að vita kynið.
-Spennandi!!

Nýja vinnan gengur vel, alveg fullt af nýju að læra og á föstud. hætti stelpan sem ég tek við af, þannig að hér eftir er ég ein á báti með amerísku og norrænu hópana... soldið skerí tilhugsun en þetta reddast. Það versta er að f. helgi var e-mailinu sem ég hef notað í 3 vikur lokað (og þar með lokaðist ég frá öllum þeim sem ég á í samskiptum við- ekki hentugt, þar sem vinnan gengur út á netsamskipti...) Ég átti nefnilega að fá mitt eigið e-mail loksins, en það virkar ekki enn og ég hef s.s. ekki lengur þetta gamla. Ég gat lítið annað gert til kl. 17 á föstud. en að tína til bæklinga og föndra "welcome" skilti f. bílstjórana.
Á meðan halda hinar ýmsu ferðaskrifstofur um heim allann að ég sé bara ekkert að nenna að svara þeim.
Ég geri e-ð drastískt á morgun ef þetta verður ekki komið í lag.

p.s. Bubbi hefur gert okkur að meðlimum nr. 454 í hinu virta félagi: "Húsbílafélaginu" um daginn.
Hann datt í það þar sem við vorum stödd í útilegu með þeim upp í Hvalfirði um daginn og á meðan ég svaf áhyggjulaus, vitandi það að hann gæti sko engum peningum eytt á svæðinu þar sem enginn var barinn né nokkur tækifæri til fjárútláta, tókst honum að eyða 4000 kr. í meðlimagjald félagsins. Við höfum fengið senda límmiða og svona hvíta tölustafi til að líma í framrúðuna... úff, hvað við erum orðin gömul.

Fyrsta "útilega" ársins:)

Sóttum camperinn sem kom mjög vel undan vetri 1. maí og erum að fara að kíkja í fyrstu ferð ársins.

Ólöf Jóna er búin að vera að rifna úr spenninga að komast af stað en hún kom með að sækja hann á fimmtud. og hefur beðið eftir brottför stíft síðan þá.

Veit nú ekki hvort við verðum eins dugleg að ferðast í ár og síðasta sumar. Þá fórum við hverju einustu helgi (og ég lýg því ekki:) þar til um verslunarmannahelgina, eftir það fórum við einu sinni á einhverja daga í Þorlákshöfn í lok ágúst og svo fór hýsið í geymslu.
Stefnan er tekin eitthvað austur.

Annars er það líka að frétta að ég er komin í nýju vinnuna og líkar mjög vel. hef verið að leysa ýmis verkefni f. hinar stelpurnar á skrifstofunni og það hefur verið mjög lærdómsríkt. Hef t.d. lært að: gera aksturskýrslur f. bílstjórana, vouchera, leiðarlýsingu f. leiðsögumennina og ýmsar nýjar skammstafanir:)

Það er auðvitað eitt challenge þarna en það vinnur þarna sjálfstæðismaður sem finnst ekki mikið til kennarastéttarinnar koma... Við erum samt orðin ágætis vinir;)

Fyrsta mæðraskoðun í dag:)

Jæja, þá hef ég prófað svona mæðraskoðun.
Eins gott að einhver sagði mér frá því að svoleiðis þyrfti ég að fara í.. ég get svo svarið það, að ég hélt að ég ætti bara að mæta í þessa 12 og 20 vikna sónara og svo í einhverjar skoðanir þegar ég væri komin á 7-8 mánuð... Mikið hafði ég rangt fyrir mér.

Ég mætti s.s. í morgun á heilsugæsluna í Hveragerði og er hjá ágætis ljósmóður sem heitir Sigrún.
Ég fékk að heyra hjartsláttinn en var ekki farið að standa á sama þar sem hún ætlaði aldrei að finna hann, en svo loksins heyrðist hann:) Líktist hestabrokki.

Svo voru teknar blóðprufur, mældur blóðþrýstingur og pissað á strimil til að athuga prótín og sykurmagn líkamans. Allt kom vel út. Á reyndar eftir að fá að vita úr blóðprufum, þar sem athugað var m.a. hvort að ég hafi mótefni gegn rauðum hundum eða sé með sýfilis. Vona að það síðasttalda sé ekki til staðar;)

Næst á dagskrá er svo 20v. sónarinn 29. maí en þá fáum við að vita kynið. Það verður spennandi:)

Er að klára A4 vinnuna en ég á bara 2 daga eftir. Yfirmannsbeyglan sem er kona fer svo í taugarnar á mér (það er algjörlega gagnkvæmt) að við erum hættar að yrða á hvor aðra. Ég fer bara í pásu eða læt mig hverfa inn í búð ef hún slæðist þarna inn. Sem gerist sem betur fer mjög sjaldan. Man ekki hvort að ég hafði lýst því hér en ástæða alls þessa er þegar ég tilkynnti óléttuna komin 12 vikur. Hún algjörlega bilaðist og benti mér á að ALLIR í fyrirtækinu myndu nú fá að vita að ég væri óheiðarleg og kæmi ekki hreint fram þar sem ég hefði vitað að ég væri ólétt þegar ég byrjaði þarna (algjörlega mín mistök að nefna það...) Reglugerð segir að konum beri ekki skylda til að tilkynna óléttu fyrr en á 32 viku svo að ég var bara nokkuð tímanlega myndi ég segja:)
Reyndar vorum við farnar að pirra hvor aðra aðeins áður en ég tilkynnti óléttuna, það má segja að þetta hafi byrjað á degi 2 þegar ég heimtaði sömu laun og höfðu verið nefnd í atvinnuviðtalinu, en hún ætlaði að bjóða mér 15 þús. kr. minna þegar á hólminn var komið. Ég hafði allavega betur þá þar sem ég stóð fast á mínu og lét í ljós að ég myndi ekki vinna þarna fyrir minna en talað var upphaflega um. Hún varð aldrei söm eftir þetta.

jæja, þetta er nóg í bili.
Góðar stundir:)

14 vikur komnar

Mér finnst tíminn silast áfram. En samt tikka vikurnar inn -ein í einu (líklega ekki við öðru að búast...) og nú er ég komin 14 vikur. Sem þýðir að það eru 26 vikur eftir...

Komin smá kúla og naflinn strax orðin útstæður. Ferlega fyndið þetta með naflann. Tókst í fyrsta sinn ever að koma naflanum á rönguna um daginn og fann óvæntan glaðning, gamlan fílapensil í botninum, hverjum hefði dottið það í hug...

Annað merkilegt er að ég er komin úr barmstærð 85B í 90D, stökk barasta yfir C-ið eins og ekkert væri. Soldið svakalegt verð ég að segja.

Bíð spennt eftir því að fara að finna hreyfingar barnsins. Þær ættu að fara að finnast svona hvað úr hverju. Kannski í næstu viku ef ég verð heppin:)

Næst á dagskrá er að koma sér í gang með skrappið. Er búin að sanka að mér öllum efnivið til slíkrar bóka/albúmsgerðar en kem mér ekki í að byrja...

Myndin var tekin um páskana en þá styttum við okkur stundir með þessu 2000 stykkja púsli.

Ný vinna

Fyrir þá sem ekki vita hef ég unnið sl. mánuð í A4 Skrifstofuvörum staðsett í Borgartúni Rvk. Það er líklega ekkert svo slæmur staður þannig lagað... en ég hef ekki alveg verið að finna mig þar svo vægt sé til orða tekið. Er reyndar með 10 þús. kr. hærri mánaðarlaun þar við að "selja penna" (eins og Ólöf Jóna komst svo skemmtilega að orði þegar hún spurði hvort það væri það sem ég gerði í vinnunni) heldur en að mennta börn. Hugsið ykkur, það er betur verðmetið að selja penna og pappír heldur en að uppfræða landsins lýð...

Það er allavega skemmst frá því að segja að ég er komin með nýja vinnu enda hef ég leitað að einhverju öðru en afgreiðslunni (já Aldís ég þjáist líklega af menntasnobbi...:) síðan ég byrjaði í A4, og nú er ég komin inn hjá Ferðaskrifstofu Guðmundar Jónassonar. Þar verð ég í afleysingum og undidrbúningsdeild (minnir mig að það heiti) þar til ég fer í fæðingarorlof. Konan sem stjórnar þessu man eftir Helgu ömmu og ég er viss um að það hefur hjálpað til, en ég skreytti aðeins þegar hún spurði hvort ég hefði reynslu af ferðamálum og ég sagðist hafa hjálpað til í heimagistingu ömmu minnar á Otrateignum þegar ég var yngri. Ég var nú reyndar það ung að ég flæktist nú bara fyrir... en ég var þarna:)

Ég byrja í nýju vinnunni næstu mánaðarmót og hlakka mikið til.

Þetta held ég að sé talsvert skemmtilegri vinna heldur en pennavinnan. Vinnutíminn er frá 9-17 og frí flestar helgar nema eitthvað sérstakt sé.

Læt hérna fljóta með eina mynd af Ólöfu Jónu tannlausri:) Það vantar s.s. tvær í neðri góm, hélt ég ætti betri mynd af tannleysinu en finn hana ekki..

12 vikna sónar.

Fór í sónar fimmtud. 3. apríl, þá komin 12 vikur og dag að auki og fékk þessar líka frábæru myndir. Allt leit vel út og barnið var spriklandi og sparkandi sem kom mér svakalega á óvart. Settur dagur er 15. október og verður þetta þar með flöktandi, óákveðin meyja...

tæknin í útrás

Nú er ég komin með myspace eða http://myspace.com/verahvergi og verið bara velkomin. Af mér er aðallega að frétta að nú er biðtími næstu 2 vikur. Þeir skilja sem eiga það skilið... humm.

Hundurinn dáinn.

Jæja, þær hörmungar gengu yfir heimilið í vikunni að Díkó okkar fékk loksins þann endanlega dóm að vera ekki húsum hæfur. Kvikindið virtist aldrei ætla að vitkast og eftir ófá geðveikisköst mín og Bubba yfir aðkomunni í þvottahúsinu og í búrinu var sú ákvörðun tekin að aflífa greyjið. Seinnipart sama dags og ákvörðunin var tekin var ég búin að draga í land og gat ekki hugsað mér þetta en Bubbi hélt þessu til streitu og upp í sveit fór hann með hundinn og er nú grafinn einhversstaðar austur í Hruna. Mikil ósköp er ég búin að grenja yfir þessu. En svona er víst lífið. Ég er með hrikalegt samviskubit yfir því að hafa ekki bara haldið áfram að fórna mér við að þrífa upp drulluna eftir hann þegar hann var búin að stinga af, komast í rusl einhversstaðar og étið hvað sem er. Hann hefði kannski verið betri ef við hefðum sinnt honum betur og unnið minna. En þessu fylgir gríðarleg ábyrgð og það er greinilegt að hún var ekki hugsuð til enda... Auðvitað kenni ég Bubba um mest allt. Það var nú hann sem vildi hundspottið til að byrja með, fékk það í gegn að lokum og var svo búin að dömpa mest allri ábyrgðinni á mig áður en langt um leið. En eins og sannri konu sæmir sé ég um samviskubitið eftir þetta... En nú þarf að komast yfir þetta og minnast hans bara með gleði. Því eitt er víst, glaðari og fallegri hund hef ég aldrei þekkt.

Ýmislegt

Ég er að reyna að bæta mig í blogginu og hér kemur eitt lítið blogg ásamt einni sætri mynd af frænknunum Söru og Ólöfu Jónu. Um helgina eru Blómstrandi dagar og það er heilmikið um að vera. Ég ætla að mæta á markaðinn sem verður við skólann á laugardaginn og svo langar mig á bókamarkað og myndlistarsýningar líka. Í fyrra gerði ég fín kaup á þessum markaði en bestu kaupin voru án efa myndin Stella í orlofi sem við skemmtum okkur mikið yfir. Í gær byrjaði ég í jóga og það er var alveg hreint yynnnndislegt. Ég ætla mér að stunda þetta í vetur og koma betra jafnvægi á allt kerfið:) Og ekki er þetta dýrt (er reyndar orðin frekar firrt held ég...) 20 þúsundkall fram að jólum. Fyrir þá sem muna eftir Kára sem ég var með frá 16 ára til 20 að þá var pabbi hans að deyja og ekki var hann nú gamall blessaður kallinn. Kannski á milli 55 og 60 ára. Ferlegt að heyra þetta. Hann var búin að vera mjög veikur lengi eftir heilablóðfall fyrir 2-3 árum. Skólinn er byrjaður og þetta fer ágætlega af stað. Mér finnst samt eins og þetta er næstum óyfirstíganleg vinna og finnst að ég sé ekki að afreka neitt sérstakt en þetta er nú bara rétt farið af stað og ég er enn bara að kynnast krökkunum en ég er með nýjan bekk. Er að hugsa um að reyna að minnka kröfurnar á mig og byrja á að kynnast krökkunum og afhenda lestrarbækur...

Menning & Adrenalínsjokk

Menningarnótt er liðin og við eyddum deginum í Viðey og dántán. Það var rólegt og gott í Viðey og ég komst að því að í gamla daga (fram á síðustu öld) var byggð þarna sem nefndist þorpið. Ég komst líka að því að Eykt, byggingarfyrirtæki nokkuð reyndi að kaupa eyna fyrir ekki alls löngu til þess að reisa þarna ellimannablokkir og smala gamlingjunum þarna út. Þá hefði væntanlega verið komið fyrir brú og læti..... Sumum er EKKERT heilagt. En sem betur fer neitaði Reykjavíkurborg. Reyndar eru þeir farnir að koma fyrir listaverkum þarna eins og ferlíkinu hans Ólafs Elíasarsonar. Þó maðurinn sé snillingur og geri flott verk að þá er alveg óþarfi að láta þetta tróna á toppnum á Viðey. Þetta er ekki alveg að falla inn í umhverfið. Og svo er víst verið að fara að koma fyrir einhverri bölvaðri súlu frá Yoko Ono upp á fleiri fleiri metra. Þetta er ekki alveg að passa inn. En annars hefur staðnum verið haldið nokkuð ósnortnum (miðað við framkvæmdir annarsstaðar...) sem er vel. Í miðbænum var ekki eins rólegt. Ég gerði þau mistök að fara með hundinn í bæinn og geri það ekki aftur. Ég er með fleiður á hnúunum eftir ótal rikkingar hundsins, þar sem ýmislegt heillaði forvitin hund. Ýmsar kræsingar lágu í götunni, fullt af öðrum hundum hittum við og ótal börn pikkuðu og potuðu í hann við góðar undirtektir(ekki minna þó). Ég reyndi sem ég gat að halda honum nálægt mér með því að vefja ólinni um hendina á mér og stytta þannig í bandinu en uppskar þá bara eins og ég sagði áður: fleiður. Hitti aðeins á Sigrúnu og fjölskyldu en eirði engu. Hafði ekki þolinmæði í neitt lengur en þetta lagaðist allt þegar ég hitti mömmu og Bigga sem tók við hundinum. Enda mátti vart tæpara standa, ég var að missa það... Mamma gaf okkur Ólöfu Jónu ís eftir að við skoðuðum okkur aðens um niðri í myrkrinu í þjóðveldiskjallaranum þarna á hótelinu og svo sátum við á góðum stað í rúma klst. á Ingólfstorgi að glápa á mjóa gellu í litlum fötum dansa indverska dansa og svo var danshópurinn hennar mömmu með línudans. (hún var reyndar ekki með núna því hún fékk blóðtappa í löppina um daginn) Þetta endaði s.s bara ágætlega. úffpúff. Á föstud. sl. bauð ég Bubba í river-rafting á Hvítá. Hann átti s.s afmæli á fim. Það var ágætis fjör en ég hefði viljað meira action í flúðunum, sem voru frekar slappar að mínu mati. Ég ákvað svo að stökkva ef klettinum en hægt var að velja 3, 5 eða 7 metra hátt stökk og mér fannst að ég mætti hundur heita ef ég þyrði ekki að stökkva þessa skitnu 3 metra. Ég ætlaði aldrei að þora en lét svo Bubba stökkva á undan (þegar hann var búin að fara 7m. stökkið sitt) og byrjaði svo að garga þarna uppi þar sem ég stóð, gargaði svo aftur, stökk og gargaði alla leið ofaní á. Þar fékk ég sjokk og ætlaði ekki að geta andað þegar ég kom upp aftur. Þessu hef ég aldrei lent í áður, og ætla að sjá til þess að ég geri aldrei neitt svona aftur sem ég er ekki tilbúin í. Maður á ekki að pína sig til að gera eitthvað sem maður er hræddur við. Ég þjáist af lofthræðslu og auk þess er ein af mínum stærstu hræðslum að drukkna, hlýt að hafa drukknað í fyrra lífi. Ég kom t.d blá út af Titanic hér um árið því ég hélt alltaf í mér andanum þegar Jack og gellan voru í kafi, ógeðslegt. En ég s.s náði varla andanum því ég andaði svo grunnt og hratt. Svona eins sjúklingarnir í Bráðavaktinni þegar lungun eru fallin saman og það eina sem getur bjargað þeim er að stinga gat á hálsinn. Við erum að tala um að lungun öskruðu á loft og það hvein svo hátt í mér í allir heyrðu og gædinn sagði að ég þyrfti ekki að skammast mín, því stuttu áður hefði víst verið 150 kg maður sem kom grenjandi á land aftur.... ég var ekki að hugsa um skömm þarna, heldur hugsaði ég um hversu vitlaus ég væri að gera eitthvað svona... Svo meig ég NÆSTUM því á mig! Bubbi krækti í mig og sagði mér að slaka á. SLAKA Á í algjöru kulda og hræðslusjokki. Svo byrjaði ég að hlæja þegar ég komst upp á land....!!! Bubbi fræddi mig sposkur um að þetta væri adrenalínið og var loks á heimavelli í útskýringum um viðbrögð mín við einhverju. Annars skilur hann yfirleitt lítið af viðbrögðum mínum við ýmsu... ;/ jæja, nóg í bili

Sumarmyndir

Hér getur að líta eitthvað af brasinu á okkur í sumar. Reyndar eru bara 2 myndir úr ferðalögum, en við höfum verið ansi dugleg að ferðast í sumar, en við slepptum fyrstu helginni í júlí, annars höfum við verið á ferðinni allar helgar:)

Buhu, vinna á morgun.

O.M.G Vinnan byrjar á morgun. Ég er engan veginn undirbúin undir það. Hitti kennara úti í Bónus áðan og við fengum báðar hroll yfir tilhugsuninni um vinnu á morgun. Oj bara. En maður verður nú að reyna að vera jákvæður og hugsa sem svo að það eru nú enn eftir nokkrar ágústhelgar sem verða víst að teljast með sumrinu þó ég sé aftur mætt í skólann. Mikið væri nú gaman að vera að fara bara sjálfur í skóla... Fyrir síðustu helgi festum við Bubbi kaup á Enduro hjóli fyrir mig. Fyrir þá sem vita ekki hvað Enduro er , þá er það svona torfæru hjól eða stundum kallað krossari (held ég) Ég er búin að fara nokkrar styttri ferðir á því og byrjaði á því að hjóla frá Stokkseyri niður í fjöru, fram hjá Litla Hrauni og allt. Fannst samt illa gert að bruna fram hjá Hrauninu og glenna þetta framan í aumingja fangana. Sú ferð gekk ágætlega en ég var samt næstum farin að grenja þegar við vorum búin að hökta svolítinn spöl á hrikalega grófum stein-stíg. Ég réði bara alls ekki við hjólið en djöflaðist samt áfram þó ég fyndi ekki fyrir höndunum á mér lengur. Var farin að íhuga hvað þetta hefðu verið slæm kaup þar sem ég einfaldega gæti þetta ekki. En síðan hef ég ekki farið á svona hræðilegan stíg og ég skemmti mér t.d mikið betur í torfærubraut sem var fyrir utan Flúðir um helgina. Þar var líka í lagi að detta, bara mjúkur sandur undir. Já við eyddum s.s verslunarmannahelginni á Flúðum. Þar var dúndurveður og erum við fegin að hafa ekki stigið fæti norður á land. Ætla að koma inn mynd af mér og hjólinu fljótlega.

Fire-frontur.

Má til með að deila með ykkur lookinu á mælaborðinu í ferlíkinu hans Bubba. Þið getið ímyndað ykkur viðbrögð mín þegar ég hunskaðist loks til að stíga upp í þetta og þetta var það fyrsta sem fangaði ó-geð mitt:s

Þetta er alveg hillaríus.

Sumarið í algleymi

Er í sumarfríi og það er frábært. Fyrst var ég með samviskubit yfir því að vera ekkert að vinna en síðar hefur komið í ljós að það er alveg fullt að gera hér heimavið. Ég er búin að taka til hendinni í garðinum og er samt hvergi nærri búin. Það er næstum endalaus vinna í þessu. Sem er samt skemmtileg þegar maður hefur tíma til þess að standa í þessu:)

Í gær keypti ég mér rosa fínar grasklippur. Reyndar stóð á þeim að þetta væru hekk-klippur, en ég er alin upp við að klippa gras með þeim og það gerði ég.
Ég er búin að finna út á hvaða kassa maður á EKKI að fara á í Húsasmiðjunni á Selfossi. o.m.g.
En ég flækti líf hans ógurlega þegar ég afhenti handskrifaða inneignarnótu frá strákunum í lagnadeildinni sem höfðu verið svo almennilegir að taka til baka e-r ofkaup hjá Bubba.
Hann var ekki viss um að raðnúmer einnar vörunnar endaði á 1 eða 7. Hann dró mig inn í lagnadeild og þar upphófst eitthvert undarlegt vesen yfir því hvaða vara þetta væri?!?!

En ég komst loks út með klippurnar, sápukúlur handa barninu og 400 kr. í afgang, og geri aðrir betur!

Næstu helgi verður haldin sameiginleg afmælisveisla fyrir mig og Ólöfu Jónu. Þessar fjölskyldusamsetningar eru orðnar svo flóknar að það er orðið ráðlegra að halda sérafmæli fyrir skyldmenni okkar Bubba. Og þar sem ég á nú einmitt afmæli eftir 2 daga (blinkblink)
ákvað ég að slá þessu í 1 stórt kökupartý á laugardaginn. Ólöf Jóna er s.s 25.6, og ég, ykkur til glöggvunar 22.6.

Jæja, það er víst best að fara að baka eitthvað.

Hiti og svaekja í Amsterdam

Thá erum vid Bubbi stodd í Amsterdam. Komum hérna í gaerdag og í dag var fyrsta skólaheimsóknin af thremur. Fórum í Montesorri skóla. Thad var mjog fródlegt ad sjá skóla í odru landi og mesta athygli vakti hve bornin voru stillt og róleg. Thau voru svo undurstillt og kennarinn gekk rólega á milli og thjálfadi t.d stelpu ad fara ofaní upphleypta stafi. Nemendur unnu sjálf og fundu sjálf út úr hlutunum í stad thess ad thjóta beint í kennarann eftir adstod af thví ad thau kunna ekki ad hugsa sjálfstaett. Yngstu bornin voru 4 ára og thá er einmitt gott ad byrja ad kenna theim stafina thví thau hafa svo brennandi áhuga á thví.
En thessa ótrúlegú ró aetla ég ad reyna ad innleida í mitt bekkjarstarf naesta vetur.

Hitinn hefur verid med ólíkindum eda allt upp í 32-33 grádur. Thad thykir mér harla gott komandi frá Íslandi. Rakinn er líka thvílíkur ad madur naer stundum ekki andanum, allavega ekki ef madur er uppi á herbergi. Thar er thessi forláta vifta sem stendur uppi á bordinu og naer engan veginn ad laga ástandid. Erum einmitt á leidinni út núna, Bubbi er bara adeins á barnum (gaeti thad verid). Thad var einmitt algjoru úrhelli ad ljúka. En thad er sko samt búin ad vera naestum eintóm sól. Haha. Madur verdur alveg soldid brúnn thegar heim verdur snúid á thridjud.
Bless í bili.

Drama

Það er óhætt að segja að lífið gangi EKKI sinn vanagang hér í Hveragerði. Allavega ekki hjá mér.
Undanfarið hef ég staðið leiðindamáli í vinnunni sem má rekja til brjálsemi minnar. -sjá fyrri blogg.
Það er allavega skemmst frá því að segja að í dag mættu víst einhverjir foreldrar í skólann og afhentu undirskriftarlista þar sem þess var óskað að ég héldi áfram með bekkinn. Ég varð alveg gáttuð og yfir mig hissa á þessu ótrúlega frábæra fólki. Ég myndi vilja senda þeim öllum mail og þakka fyrir stuðninginn. En það er víst best að hafa sig bara hæga:I
En þetta gaf mér svaka styrk:)

... nóg í bili.

Miðlar

Pantaði mér tíma hjá miðli. Ætlaði til Bíbí sem var hjá sálarranns.fél. en hún er víst löngu hætt. Fjandinn sjálfur, hún var alveg að gera sig, allavega fyrir mig. Það var allt vaðandi í ljónum í spilunum, eitt sem kom og fór á sjó (Bjöggi), eitt sem var bak við rimla (Sveinbjörn) og eitt sem ég setti svo allt mitt traust á (Bubbi). Alveg magnað!
Helga (úr 10-11) fór líka til hennar f. mörgum árum og það rættist hellingur, hún er t.a.m. með ítölskum manni. Hún hafði spáð því.

Í hitteðfyrra fór ég til Ólafs Hraundals og hann var afleitur. Það stóðst fátt nema þetta almenna, hmm... frí framundan? Ég fór sko til hans að vori!

En ég fékk tíma hjá Þórhalli og það er víst ekkert svo löng bið hjá honum núna því hann vinnur svo mikið!! Hversu góður getur miðill verið ef hann er bara með rað-lýsingar allan liðlangan daginn? Ég var líka búin að heyra að hann væri ekki svo góður og spyrði margra spurninga, en líka heyrt gott af honum þannig að ég slæ til.

Mygluð!

Nú styttist í skólalok og bara 2 vikur þar til ég verð komin til Amsterdam. Þar ætti ég að hafa tækifæri til að jafna mig á fréttum dagsins s.s bekkjarskiptunum;)

Ég festi kaup á Rolling Stones tónleikamiðum og við ætlum að skella okkur á föstud.kvöldinu þarna úti.

Myndin er af mér í campernum á sunnud.morgun að snæða morgunmat. Ólöf Jóna vaknaði 7.30 en við gátum kríað svefn til 8.30 því nú höfum við sjónvarp m. DVD í pallhýsinu:) Samt var maður nú frekar myglaður...

Heyrumst.

Fórum í ferðalag síðustu helgi á Hellishóla. Höfðum það fínt í campernum. Myndir er einmitt af feðginunum að hafa það huggulegt í "eldhúsi" campersins.

Á staðnum er fínn salur og við erum búin að panta hann f. brúðkaupið okkar næsta sumar ("08)

Mjög spennandi allt saman.

Nú styttist í sumarfríið en ég hef hugsað mér að nota það einmitt til að fara í sumarfrí. Nenni ekki að bægsla með einhverja vinnulata unglinga sem nenna helst engu nema beygla klórur og brjóta skóflur. -Nei takk.

Ranger-inn

Mynd frá því að við Bubbi fórum upp á Hveravelli í haust. Glöggir sjáendur sjá kannski að tattúið á hlið bílsins er það sama og er á hendinni á Bubba. Svo keyptum við svona eldglæringa-límmiða úti í Þýskalandi í hitteðfyrra svona upp á djókið. Þeir eru við ljósin og aftast á bílnum. útúrcool mar!

Brúðkaup

Við Bubbi höfum ákveðið að gifta okkur þarnæsta sumar.
Dagsetningin er 21. júní 2008

Nýjustu hugmyndir eru að hafa athöfnina í Hafnarfjarðarkirkju og hafa Einar prest sem fermdi okkur allar systurnar (fyrir utan Grafarvogs-systurina).

Svo langar okkur að hafa veisluna einhversstaðar á Suðurlandi, helst í nálægð við sumarbústaði eða smáhús þannig að fólk geti gist á staðnum eftirá. Eða keyrt heim, ef það vill það.
Svo langar okkur að þetta endi á einhverju dansiballi...

En við höfum ennþá ágætis tíma til að finna eitthvern sniðugan sal vel staðsettan.

páskarnir

Ég var búin að skrifa allt um páskana...en þá brást þessi síða mér.

Við erum alltént búin að kaupa camper (pallhýsi) og seldum í staðinn Econoline-inn okkar.
Um páskana gistum við 2 nætur, 1 á Hellishólum og 1 nótt þar sem pabbi og fleiri voru á Hellu.
Allt gekk vel og mjög kósí að sofa í þessum camper.
Á páskadag fengu allir súkkulaði, líka Díkó sem át hálft egg nr. 5 og líka kinder egg. Honum tókst að ná álpappírunum utan af þessu litla eggi alveg heilu fyrir utan 1 lítið gat eftir tönn. Hann vildi heldur ekki éta plasteggið sem er inní.

þori ekki að skrifa meira ef skilaboðin "page expired" kemur...

Myndir

Hér eru nokkrar myndir ykkur til yndisauka. Ég á afrískum þemadegi:) og voffinn litli.

Svo er hér mynd af Bubba og hótelinu fína.

Mikið er nú langt síðan ég bloggaði síðast. Efast um að nokkur detti hérna inn ennþá. En undanfarið hef ég staðið í ströngu við að ala upp hvolp sem er dóttir Díkó okkar. Ætla að koma inn mynd af litlu dúllunni. Ég ætla mér samt að koma henni á annað heimili. 1 hundur er feykinóg!

Svilkona mín benti mér reyndar á að 1 hundur jafngilti 4 köttum. Nokkrum dögum síðar bað hún mig fyrir kettina og kettlingana sína því þau fjölskyldan eru að fara til Alsír. Mér fannst þetta pínu fyndið. En auðvitað tek ég að mér kettlingana. Þetta verður líflegt heimili.

Tenerife

Fórum til Tenerife (hluti af Kanaríeyjum)um daginn. Þvílíkur unaður að skreppa svona í heitt land í febrúar. Það var gott veður allann tímann og maður kom heim með smábrúnku og allt. Hótelið var rosalega fínt og þegar ég kom heim og fór að skoða myndirnar tók ég eftir að það voru eiginlega bara myndir af hótelinu...

Smá nostalgía

Rakst á þennan ofboðslega sykursæta vef þar sem ungar stúlkur geta gleymt sér.
Kíkið á http://mylittlepony.com
Ferlega skemmtilegir leikir í "playtime" flipanum, sem ég gleymdi mér aðeins í...:)
Reyndar var þetta nú ekki komið í mínu ungdæmi en Birna Rún fékk einu sinni fjólubláan hest og hesthús og sjálfsagt e-ð meira úr þeirri línu.

Humm... útskýringar

Þar sem ég var að flýta mér með síðasta blogg kom það ekki mjög skilmerkilega út. Við skárum sko bút úr stofuteppinu og hentum því út ásamt persnesku mottunni með fína kögrinu á hliðunum. Þar lenti vænn skammtur af skít! Þannig að nú er flott gat á stofuteppinu og ég ætla að fara skoða parket. Djöfull er ég orðin gömul.

Skítur og ælur.

Það er allt í hers höndum hérna. Díkó stakk af í fyrradag og át náttúrulega einhvern andskotann í ferðalaginu og í gærdag beið mín þvílíka skítahrúgan og í gærkvöldi gerði hann sér lítið fyrir og heyrði ég bara drunurnar þegar hann hleypti út 1 bombu á helvítis stofugólfið! Hann hefur áður farið á þennan stað til að skíta og alltaf þarf hann að hitta svolítið á fínu persnesku mottuna sem pabbi Bubba keypti í Alsír. Það er skemmst frá því að segja að mottan fauk bara upp á grindverk úti og svo lét ég Bubba skera út bútinn með skítnum! Var að kafna úr fýlou. Þannig að nú verðum við fá okkur parketið sem hefur svosem staðið til þannig séð. Þetta flýtti framkvæmdum.
Í nótt tók svo Ólöf Jóna upp á að gubba pizzunni sem við bjuggum til í gær. Barnið var aðallega smeykt um að ég yrði brjáluð því ég tók því ekki vel þegar hundurinn hafði skutlað úrgangi á tepið. Mér fannst aftur á móti æla alger hátíð miðað við drulluna! Og lítið mála að skvera það miðað við hitt.

Ætli við tökum þvi bara ekki rólega í dag. Þarf reyndar að komast á Selfoss og birgja mig upp af límmiðum þar sem ég hef sett í gang límmiðakerfi fyrir heimalestur í vinnunni. Það virkar vel og fá börnin 1 stóran eftir að hafa fengið 5 litla (=5 daga heimalestur í röð) Bravó fyrir mér!

ég er rosa klár!

Mér tókst einni og óstuddri að setja inn linka og vantar nú bara linkinn hennar Önnu vinkonu...er búin að gleyma slóðinni á blogginu hennar- Anna, hvað er slóðin aftur?

Dagurinn í vinnunni var svolítið klikkaður. Dagurinn byrjaði á því að einn rauk úr skólanum en var pikkaður upp á leið í vinnu til mömmu sinnar og kom stuttu fyrir frímó í fylgd mömmu sinnar- ljúfur sem lamb af hræðslu við að þurfa að fara til aðstoðarskólastjórans.

Hitt atvikið átti sér stað eftir nesti, þá voru strákarnir að fara í annan tíma og einn gerði sér lítið fyrir og stakk stórri gerð af bréfaklemmu sem hann hafði mótað í V á kaf inní innstungu!! Það sló út á öllum ganginum og bréfaklemman brann upp að hluta! En sem betur fer er einhver lekaliður sem slær öllu út um leið og eitthvað svona gerist. Annars hefði ég getað setið uppi með raflostaftöku fyrir framan heilan bekk, huggulegt maður!
Barnið sakaði ekki neitt og djöfull var hann heppinn. Ég fékk vægt sjokk en varð að láta aðra um þetta þar sem ég átti að mæta í myndmennt hjá 3. bekk.

Já, það getur verið fjör að vera kennari.

Aldísi vil ég að lokum bjóða velkomna á mölina aftur eftir veturlanga setu (og gott betur?) norður í landi. Til hamingju með íbúðina, Furugrund er fínn staður.

Desember líður

Mikið djöfull var ég dugleg um helgina. Hér var mikið þrifið og hengt upp. Jólaseríurnar nú til dags eru orðnar svo mikið rusl. Þær endast 1 jól og það eru ekki ýkjur. Maður má þakka fyrir ef hún endist yfir hátíðarnar!
Börnin eru nú þegar orðin ansi æst og býst ég við spennufalli um 12. eftir að fyrsti jólasveinninn kemur. Í mínum 7 ára bekk kveður við annað hljóð en hjá jafnöldrum þeirra í borginni. Hér er jólasveins-trúin nánast við lýði hjá hverju barni og hef ég heyrt þau tala um að þeim nægi að líta í augu jólasveinsins til að sjá hvort um ósvikinn er að ræða. Það hefur nefnilega kvisast út að nokkrir feik séu á sveimi! En flestir séu þeir þvottekta og komu þeirra er beðið með mikilli óþreyju.

Það hjálpar ekki að sum hver hafa étið smásúkkúlaði um morguninn (maður finnur það sko alveg á sumum) úr dagatalinu og sum jafnvel fengið jóla-jógúrt sem er sykrað jógúrt með SÆLGÆTI í lokinu.

Ég er hætt við að kaupa mér jólaföt. Ég get alveg fundið eitthvað sem maður hefur farið nokkrum sinnum í, í skápnum.

1. desember.

Jæja, langt síðan ég bloggaði síðast. Ólöf Jóna er komin frá Kanada og í fyrradag fengum við þær góðu fréttir að hún fer ekki aftur út og er mamma hennar búin að sækja um fyrir hana á gamla leikskólanum. Jei, þetta eru afar góðar fréttir. Ég er einmitt að sækja hana á eftir.
Í gær fór ég í Smáralind og ætlaði að athuga hvort ég sæi einhver fín jólfaföt. Ég var allt of sein! Vörurnar voru búnar í millistærðumog mikið af small og x-large fötum eftir. Hvað er að fólki, hver verlsar allt upp í okt. nóv.? Og ég sem hélt að ég væri afar snemma í því. Ég endaði með að kaupa snyrtilegan jakka/úlpu á Bubba og á mig keypti ég super-soft baðslopp..ummhh. Jakkinn reyndist of lítill á Bubba enda keyptur í Zöru þar sem undirstærðir ráða ríkjum...

Ég er að reyna að setja niður hjá mér hvaða jólagjafir ég á eftir. Ég hef verið að safna allt árið en enn vantar slatta. T.d fyrir pabba, Leu og Bubba. Bubbi breytti út af vananum í ár og kaypti gjöfina mína tímanlega. Hingað til hefur þetta verið keypt í vinnuskreppi 22 eða 23 des. Ég er mjög glöð með þennan góða fyrirvara. Ætli ég verði ekki að athuga með gjöf fyrir hann á eftir.

p.s. ég man þegar það var frí 1 des. Mikið vildi ég að það væri þannig ennþá. Þá væri ég heima núna...
En ég er í tölvutíma og hér er allt svo óheflað að börnin eru bara á leikjanetinu. Í þessum skóla eru engin leikja-forrit í tölvunum þannig að við erum ekki í uppbyggilegum stafaforritum hér neitt. Onei.
jæja, ætla í bubbles

Bekkjarkvöldi lokið

Mikið er ég fegin að þessu er lokið. Börnin mættu, dönsuðu og svo átum við. Vinsælast var rice-krispies nammið og SYKURPÚÐARNIR. Svo fóru börnin að hlaupa og endaði með að þau hlupu á hvort annað. Einn nemenda minna fór að rölta uppá sviði í miðri kynningu, annar frá mér sat nánast uppi á sviði þegar stelpa úr hinum bekknum spilaði á flautu og gaf hann svona pú merki með hendinni, þið vitið, með þumalinn niður!! Ég kippti honum frá þegar ég sá þetta. Við Bryndís héldum í sakleysi okkar að foreldrarnir bæru ábyrgð á börnunum, svo var víst ekki.

Í dag er svo dagur íslenskrar tungu. 4 börn lesa upp atriði um Jónas Hallgrímsson. Ekkert mál eftir gærdaginn. Maður er orðin ýmsu vanur!

Maðurinn minn var að kaupa sér fáránlegasta ökutæki ever. Þegar ég hef séð svona bíla á götunum fer um mann aulahrollur og svo hugsar maður að viðkomandi ökumaður sé með heiftarlega minninmáttarkennd. Í þessu monsteri þarf ég svo að sitja. Bíllin er rúmlega 6 metrar á lengd og skagar lengst út á götu. Maður skammast sín, því ekki kann Bubbi að skammast sín.

Nú hefi ég ritað 4 blogg eða e-ð og hefi ekki fengið 1 einasta komment. Ég heimta úrbætur, þið 2-3 sem lesið þetta....

Brjálað veður!!

En spennandi, það er að skella á brjálað veður, allt upp í 40-45m/sek. Þetta er allavega fjör þegar maður er öruggur heima hjá sér.Veðrið má samt alveg vera gengið yfir eftir hádegi á morgun. Ég ætla að mæta á samkomu við Kögunarhól rétt hjá Selfossi. Það er verið að vekja athygli á því að 52 frá árinu 1973 hafa dáið á leiðinni Rauðavatn-Selfoss!
Það eru svakalega margir. Ég styð það að það verði 2+2 akreinar og lýsing alla leið.
Það á að setja niður 52 krossa til minningar um hina látnu. Maður fær örugglega áfall þegar allir krossarnir eru komnir upp.

Í næstu viku er hið margrómaða bekkjarkvöld 7 ára barna í Grunnskóla Hveragerðis. Báðir bekkirnir halda sýningu og svo verður etið af sameiginlegu veisluborði (og það besta er að ég þarf ekki að koma með neitt:).
Dagarnir fram að "kvöldinu" munu verða ansi æsilegir. Þeim finnst þetta nú samt alveg agalega skemmtilegt. Allir strákarnir "mínir" segja brandara og ég ætla ekki að segja ykkur hvað ég hef þurft að þola marga vægast sagt lélega brandara s.l. 2 daga, þar sem allir þurftu að rekja úr sér brandara-garnirnar til að hafa efnivið í flutninginn.
dæmi: Afhverju syndir maðurinn á eftir hinum?....því hann vill komast áfram....!!!!
dæmi 2: Afhverju setja hafnfirðingar epli út á kvöldin?......til að tunglið geti fengið sér.
jamm og já

ágúst 2006

þetta er tekið upp í námu í Grafningshreppi í vinnunni hjá Bubba. Það var rosa fjör að vaða í drullulæknum fyrir dýr og börn.

...

Mér finnst þetta blogg mitt afar óskilvirkt. Var að koma inn eldgömlu bloggi síðan þarsíðustu helgi.

Síðustu helgi skruppum við upp á hálendi og gistum alein í skálanum á Hveravöllum. Rosa rómó og kósí. Við reyndum að fara í pottinn sem er fyrir neðan og brenndum okkur bara. Þetta var svo heitt að olíudrullan rann úr öllum skorunum á höndunum á Bubba og er þá mikið sagt:)

Í dag voru börnin svo að mæta í skólann eftir 6 daga vetrarfrí. Ljúfur tími.

Ég bið að heilsa móður minni sem dvelst þessa stundina í Boston, nýkomin frá Portúgal...eða var það Spánn...
Það er svona þegar fólk kemst á efri ár, þá á það skilið að njóta ævierfiðisins og ferðast...haha.

Jæja, ætli sé ekki best að einbeita sér að myndmenntakennslunni. Þær eru bara svo þægar þessar stelpur.

menningin skoðuð:p

Komiði sæl.
Í dag fór ég í Borgaleikhúsið að berja Ronju Ræningjadóttur augum. Ég mæli hiklaust með þessari sýningu. Laddi er öðru aukahlutverkinu sem Matthías pabbi Ronju... hvernig læt ég, auðvitað veit hvert mannsbarn hver Matthías er! Laddi er alveg frábær. Ég held að hann hafi nú ekki verið svo mikið í leikhúsi... Munið þið eftir einhverju hlutverki sem hann hefur verið í, í leikhúsi? Var hann kannski einhverntímann Mikki refur...

Já eins og hægt er að sjá er ég alveg upprifinn yfir þessu framtaki.
Mér finnst ég ákaflega göfug manneskja að hafa stungið uppá að bekkurinn færi:p Foreldrarnir voru nú sem betur fer með þannig að ég þurfti bara að mæta og horfa. Ég tók í hendina á 3 pöbbum sem ég hafði aldrei séð. Það var ágætt. Mikið var ég samt fegin þegar þetta var búið...

Í gær fór ég líka á tónleika -eða réttara sagt mætti ég í hljóðfæra pökkunina í lok tónleika:/
Ég ætlaði að mæta á tónleika á kaffi babaloo með Brynjari kærasta Aldísar en var að finna stæði á meðan þeir spiluðu....
Það er ekki á allt kosið, en ég sá bandið sem spilaði á eftir þeim, þau voru fín. Rólegt og gott:)

Hitti Bjögga frænda á téðum tónleikum og hann spurði hvort ég væri ekkert hrædd við jarðskjálfta þarna en ég sagði að það væri óralangt síðan það hefði gerst. Hann skellti þá fram"þá syttist í þann næsta...." Þetta er svosem alveg rétt!

Það hefur undanfarið verið umræða um að það sé ekki snjallt að byggja mannvirki ofaná sprungum eins og Sunnumörk-verslunarmiðstöð Hvergerðinga. Á bókasafninu getur maður gengið ofaná gleri og séð um leið téða sprungu. Það er meira að segja búið að leggja ljósa slöngu eftir einni sillunni þannig að maður getur ímyndað sér hvernig þetta gæti orðið umhorfs...hugsa sér ef allt færi bara af stað á meðan maður væri að velja sér bók!
þetta er varhugavert.

Enn af mynavélamálum

Ég verð að halda áfram með harðræðissöguna um digital-tæknina ógurlegu!
Nú hefur mér tekist að prenta út slatta af myndum og það var allt annað en auðvelt. Afhverju er það þannig í auglýsingunum að fallega konan styður létt á hnappinn og allt gengur eins og í sögu?(hef reyndar enga ákveðna prentara auglýsingu í huga en maður sér þetta samt alveg fyrir sér)
Það var eilífðar strögl að fá þessar myndir. Annaðhvort var blekið búið, prentarinn hætti bara að vinna eða þá að tölvan fór hreinlega út úr forritinu! Svo þarf alltaf að eiga pappír og hann er ekki svo ódýr nema maður kaupi einhvern hálfgerðan skeini-pappír.
Reyndar voru prentskipanirnar nokkuð stórar í hvert sinn eða ca. 150-180 myndir. En ég hef enga stjórn á mér í sambandi við ljósmyndunina sjálfa með digital vél þannig að myndirnar eiga það til að verða nokkur hundruð ef einhver viðburður á sér stað (eins og t.d jólin 2004- bara pakkaopnunin með Ólöfu Jónu voru um 250 myndir!!!) Það er ekki skrítið að barnið sé komið með myndavélastæla!

Ég er búin að setja eitthvað af þessu í albúm og verð að geyma hluta af myndunum sem ég hef þó prentað út því ég er ekki komin nema að janúar 2005!!!! og ég vil ekki raða saman myndum frá jan 05 og sept 06. Það er alveg af og frá.

Næst er bara að skoða mynddiskana frá febrúar 05- maí 05 og flokka út þær myndir sem ég vil
eiga á mynd og svo þarf að setja það í sér fæl. Þannig að nú er bara að stokka sig upp af ljósmyndapappír og taka fyrir næsta tímabil eða láta kannski bara flokkunina nægja og spara mér geðveikisvinnu og fara barasta með þetta í fuji.

Ég vil bæta því við að ég hef tekið upp gamalt og gott gildi- filmuvélina góðu. Ég fór í matarboð í gær og tók einungis 7 myndir!!. Enginn var flassblindur eða orðin þreyttur á að sitja fyrir:)

Desember 2005

Ein gömul mynd sem er tekin í desember í fyrra á Tjarnarbrautinni.

Sunnudagur

Hah, þetta tókst. Að setja inn bloggið hér fyrir neðan! Og það kom meira að segja gömul dagsetning á þetta...?? 4.10.

Allavega. Nú er sunnudagur og við vorum að koma úr kveðjumat frá pabba hans Bubba þar sem helmingurinn af systkinunum kom saman. Kallinn er fara til Skotlands að vinna á þri.morgun og kemur kannski? heim um jólin. Þetta var góður matur- konan hans Einars er ansi góð að elda. Fengum grillaðan mat í hádeginu.

Hef svosem ekkert meira að segja í bili.

Sæl og blessuð.
Haldiði að það hafi ekki verið hætt við leirnámskeiðið! Vegna þess að aðeins 4 skráðu sig og svo hætti einn við....!
Og sem ætlaði að læra að búa til skálar á svona rennibekk eins og í Ghost. En það verður kannski námskeið í janúar. Annars ætti maður frekar að athuga hvort það sé ekki einhver með aðstöðu hér í Hveragerði... Það er samt betra að fá kennslu inn í Myndlistaskóla Reykjavíkur. Þar veit ég að ég fæ góða tilsögn.

Þetta Kárahnjúka mál er búið að angra mig. Nýlega fóru að heyrast svo háværar raddir um hversu frábært þetta væri fyrir austan-fólk. Ég var orðin á báðum áttum um hvaða skoðun ég ætti að hafa á þessu. En nú hef ég aftur tekið ákvörðun. Ég er enn á móti þessari virkjun. Og hananú.

Síðustu helgi var okkur boðið í mat hjá mömmu á föstud.kvöldinu og svo var okkur líka boðið í mat á laugardeginum hjá Brendu, mömmu Bubba. Við fengum læri á báðum stöðum og þau voru eins ólík og íslensk og færeysk rolla.....bæði lærin voru auðvitað mjög góð en mjög ólík:) (eru annars færeyskar rollur ekki líka góðar...??

Nú hef ég reynt að koma þessu bloggi inn í nokkra daga.
Ætla að reyna enn og aftur.

Myndavélamál

Sælt veri fólkið.

Héðan er allt svona salirólegt að frétta. Vinnan á nánast hug minn allann og mér finnst í fyrsta skipti eins og vinnan skipti mig máli.
Sem er mjög gott.

Ég hef alltaf verið mjög skeptísk í sambandi við þessa digital-væðingu (sagt með fordóma-tón) en þannig er mál með vexti að ég á það til að taka gríðarlegt magn af myndum, eins og þeir sem eru nálægt mér hafa oft brennt sig á. Sumir ganga jafnvel svo langt að segja að þeir blindist alltaf þegar þeir hitti mig:p
En ég s.s treysti þessari tækni svona mátulega mikið og hef miklar áhyggjur af því hvernig varðveisla gagna á þessu "digital" formi haldi sér í gegnum áratugi. Ég hef það nefnilega sterkt á tilfinningunni (nánast veit!) að myndirnar mínar eiga eftir að verða saga í myndum. En þær eru á ömurlegu formi sem nánast enginn getur nálgast eða séð. Það er svo hrikaleg tilhugsun um að öll vinnan við að taka allar þessar myndir hverfi svo bara út í vindinn...

Það er svo miklu áþreifanlegra að hafa undir höndum negatívur og ljósmyndir á pappír. Fékk reyndar flottan prentara í afmælisgjöf frá honum Bubba mínum, sem hveit hversu miklar áhyggjur ég hef af myndvinnslumálunum, en það varð engin lausn.

Mig virðist vanta þá sjálfsstjórn að geta tekið myndirnar-sett þær inn á tölvu-valið úr hundruðum mynda og prentað þær svo út! Ég kemst ekki lengra en loada inn myndum og setja þær á disk strax því tölvan er yfirfull og þessar myndir eru fáranlega margir pixlar og GB.

Þannig að ég hef ákveðið að byrja aftur að nota filmuvélina mína. Hún var nú alveg ágæt, var með smá "zoomi" meira að segja. Og ég á meira að segja ennþá 5 filmur eða e-ð álíka! Þá vantar mig bara batteríin.

Myndavélamál

Sælt veri fólkið.

Héðan er allt svona salirólegt að frétta. Vinnan á nánast hug minn allann og mér finnst í fyrsta skipti eins og vinnan skipti mig máli.
Sem er mjög gott.

Ég hef alltaf verið mjög skeptísk í sambandi við þessa digital-væðingu (sagt með fordóma-tón) en þannig er mál með vexti að ég á það til að taka gríðarlegt magn af myndum, eins og þeir sem eru nálægt mér hafa oft brennt sig á. Sumir ganga jafnvel svo langt að segja að þeir blindist alltaf þegar þeir hitti mig:p
En ég s.s treysti þessari tækni svona mátulega mikið og hef miklar áhyggjur af því hvernig varðveisla gagna á þessu "digital" formi haldi sér í gegnum áratugi. Ég hef það nefnilega sterkt á tilfinningunni (nánast veit!) að myndirnar mínar eiga eftir að verða saga í myndum. En þær eru á ömurlegu formi sem nánast enginn getur nálgast eða séð. Það er svo hrikaleg tilhugsun um að öll vinnan við að taka allar þessar myndir hverfi svo bara út í vindinn...

Það er svo miklu áþreifanlegra að hafa undir höndum negatívur og ljósmyndir á pappír. Fékk reyndar flottan prentara í afmælisgjöf frá honum Bubba mínum, sem hveit hversu miklar áhyggjur ég hef af myndvinnslumálunum, en það varð engin lausn.

Mig virðist vanta þá sjálfsstjórn að geta tekið myndirnar-sett þær inn á tölvu-valið úr hundruðum mynda og prentað þær svo út! Ég kemst ekki lengra en loada inn myndum og setja þær á disk strax því tölvan er yfirfull og þessar myndir eru fáranlega margir pixlar og GB.

Þannig að ég hef ákveðið að byrja aftur að nota filmuvélina mína. Hún var nú alveg ágæt, var með smá "zoomi" meira að segja. Og ég á meira að segja ennþá 5 filmur eða e-ð álíka! Þá vantar mig bara batteríin.

Týndur sími

Fyrir þá fjölmörgu sem reyna stöðugt að ná af mér tali verð ég að upplýsa að gemsinn minn hefur verið týndur í þónokkuð marga daga(líklega inni á heimilinu....). Hvarfið hefur svosem ekki háð mér þar sem ég er með annað númer líka sem er: 8950816 .....hugsa að þetta séu engar hernaðarupplýsingar svo að ég læt númerið bara gossa inn á netið....

Vinnan gengur alveg ágætlega. Þetta er hörkuvinna, að halda (þó ekki nema) 16 nemendum að verki. Sorglegt hvað prúðu og stilltu börnin verða alltaf útundan hvað varðar athygli. Púðrið fer allt í þessi erfiðari. En maður reynir.

Ólöf Jóna er farin aftur til Kanada með mömmu sinni og það er ansi hreint tómlegt hérna núna. Það er heilmikið brölt á barninu. En allir vilja skipta frökeninni á milli sín þannig að... :)
En hún kemur nú aftur um jólin og verður kannski hjá okkur og það verður rosa gaman.

Jæja, nóg í bili.

Er sumarið strax búið...?

Hafiði tekið eftir því að veðrið er farið að kólna? Úff. Við Ólöf Jóna fórum að tína ber áðan og vorum örugglega í tæpan klukkutíma og ég er rétt svo núna að ná hita í mig aftur. En við fáum allavega skyr með bláberjum í kvöldmat.
Um helgina voru blómstrandi dagar og ég gerði góð kaup á markaði sem var haldin við skólann. Ég keypti 2 spólur, Stella í orlofi, sem við gláptum á strax á laugardagskvöldið, svo keyptum við Stundina okkar með Felix og Gunna, sem hefur verið mikið í gangi-vægast sagt.
Hef annars ekkert að segja, vinnan er fín og veturinn er að skella á. Ég vildi að það kæmi bara ein sumarhelgi í viðbót....

verslunarmannahelgin

Ólöf Jóna fékk að fara drullupollaferð með pabba sínum um verslunarmannahelgina. Henni fannst alveg óborganlega gaman eins og sést.

Skólasetningin var í dag. Agalega spennandi að hitta öll börnin og ekki síður foreldrana því þeir skipta mjög miklu máli líka.
Mætti stútfull af hori og reyndi að láta alla heyra í mér.
Dreif mig svo beint heim eftir þessa afar stuttu og látlausu athöfn í stofu 3 og hef eytt deginum í snýtingar og videogláp. Mér leiðist svo að ég reyndi að hringja í mömmu og fá sultu-uppskrift. Var sko að vigta rabbarbarann og ég á heil 3 kíló-frosin, fyrir utan allt í garðinum. Á líka góðan rifsberjarunna en Bubbi var að fúaverja og notaði úðakönnu þannig að berin eru fremur ókræsileg húðuð í fúavörn! Geri líklega ekki svoleiðis í ár. Svo væri gaman að búa til bláberjasultu því hún er best, en til þess þyrfti ég að tína hér fyrir ofan götuna og það er allt of langt út fyrir garðinn minn....

Jæja, nóg í bili

Vinnan og 30.afmæli

Er byrjuð í nýju vinnunni Líst ágætlega á þetta. Þetta er svolítið eins og að stökkva 10 ár tilbaka í tækjakosti og aðbúnaði.... svona hér um bil.
Í stofunni minni (sem er í hluta sem líklega er byggður um 1940-50 er algjör steik á daginn því sólin skín ALLAN daginn beint inn um stóra gluggana. Mér var sagt að ég þyrfti ekki að pæla lengi í þessum hita því húsnæðið er svo illa einangrað að ég mun þurfa að klæða mig vel í vetur...
:I
Ég er búin að hertaka mér bæði myndvarpa og segulbandstæki en slíkur munaður er af skornum skammti, en ég þoli einmitt ekki að þurfa að redda mér tækjum til að geta sýnt t.d e-ð á glærum. Við erum sko að tala um myndvarpa, ekki skjávarpa.

Er að vinna með Bryndísi einni sem ég var með í Kennó og mér líkar alveg hreint ágætlega við hana. Rólyndismanneskja. Kallinn hennar er líka að kenna þarna og ég komst að því í dag að 3 hjón/pör eru að vinna þarna. Myndi ég nenna því....!

Bubbi er 30 ára í dag og hann er ekkert afmælisbarn. Það er ekki til í honum afmælisgleði. Við Ólöf Jóna erum búnar að gefa honum gjafir, ég gaf honum hálsmen (kross, erum að hugsa um að fara tengjast æðri mætti- tilkynnti Bubba það í morgun og hann varð hálfsmeykur) En menið er allavega töff- úr stáli, og það er ekki keðja á því heldur svona þunn gúmmíreim, sem hentar mun betur á svona vinnustráka.
Ólöf Jóna gaf hinum Joe Boxer náttbuxur og þær voru ekki ódýrar. En hrikalega þægilegar.

Ætli maður verði ekki voða myndó og fari með köku eða eitthvað í kaffinu til hans.

Ofur-andlitsendurnýjun.

Andlitsbað til auka útgeislun húðarinnar (e. Radiance Treatment) 90 mín. Ásamt hreinsun, gufu, skrúbbi úr sérvöldum virkum efnum undir áhrifaríku Guerlain þrýstinuddi, viðeigandi meðferðarmaska og léttri förðun. Meðferðin er fyrir þreytta og líflausa húð. Gefur húðinni aukinn ljóma ásamt fallegri og jafnari áferð. Mjög góð meðferð eftir aukið álag og veikindi. Kr. 9.900,- með sérhönnuðu þrýstinuddi frá Guerlain. Nuddað er upp úr áhrifaríkum "concentrate serumdropum" sem veita enn dýpri virkni Baðstofa fylgir ekki.....

Þetta er klausa af síðunni laugarspa.is. Er svona að skoða bara, og þvílíkar lýsingar!

ég rétt hjá landmannaleið um daginn. svaka gella í öllu outfittinu. :)

Blessuð blíðan

Ó hve lífið er dásamlegt í svona hitum eins og þeim sem hafa verið undanfarið- já ég segi hitum! Eina sem skyggir á þetta dásemdar-frí-líf er tilhugsunin um að þurfa að mæta til vinnu eftir 9 daga! Mér finnst ég alls ekki tilbúin til að byrja á nýjum stað. Mér finnst sumarið rétt byrjað. Sérstaklega þar sem ég var fjarri góðu gamni upp í "sveit" fram í byrjun júlí.

Í dag eyddum við Ólöf Jóna deginum í Fjölskyldu og húsdýragarðinum í frábæru veðri. Hittum Ástu, Önnu og Hrönn með öllum þeirra krakkaskara. Hver þeirra er komin með 2 börn og alltsaman stelpur nema Hrönn á 1 strák- gott hjá henni. Við gátum kjaftað á meðan börnin hlupu um. Ferlega þægilegt- allavega fyrir mig þar sem Ólöf Jóna er orðin alveg 4 ára og getur sjálf hlaupið á milli leiktækja og hleypur ekki í burtu, eitthvað annað en dóttir hennar Önnu sem á örskotsstundu komst undir girðingu, yfir smátún og innfyrir girt svæði þar sem var verið að (nema hvað) mála. Og þar greip hún þéttingsfast utanum málverkið. :)

Annars er lítið að frétta, nema að ég er orðin svolítil brún og mér tókst að koma 2 litlum bresk/finnskum/íslenskum börnum upp á Latabæjar-batteríið í kvöld. Gaf s.s litlum frændsystkinum Bubba Latabæjar DVD-inn nr. 1 og þau horfðu sem dáleidd á með opna munna. Snilld að myndirnar eru gefnar út með ensku tali líka. Já, ég vann mér inn stig í dag. Þau munu muna eftir mér sem konunni sem átti alla kettlingana og gaf þeim Latabæ.

p.s. Tónleikarnir með Sigurrós um daginn voru ansi skemmtilegir, gaman að standa bara þarna og skoða allt fólkið. Hitti nokkra t.d. Möggu (sem er enn kennd við Stebba;) og Helgu Ágústs, vinkonu frá 10-11 síðan í gamla daga. Hún var ólétt, komin 4 mánuði á leið, til hamingju með það. Barnið verður örugglega hrikalega sætt, enda er kallinn hennar ítalskur.

Jamm og já.

Yndislega veðrið heldur áfram...eða þannig:(
Við erum á leið á ættarmót uppi á Skaga með afkomendum mömmu hennar Brendu (tengdamömmu) Það er engin rífandi stemmari í gangi en best að hætta þessu væli...sumir eiga nú enga fjölskyldu...eða óþolandi fjölskyldu...eða...jæja þið náið þessu.
Eins og veðurfræðingurinn á Bylgjunni sagði í fyrradag -sem fékk mig til að hugsa þar sem ég tengi mig vel við svona hugsanagang- "hugsið ykkur hvernig hafi verið að búa í moldarkofa fyrir 80 árum og veðrið eins og það verður á morgun" (s.s í gær)...huggulega tilhugsun ekki satt?

Stundum óska ég þess að nú væri árið 1900... allt virtist vera einfaldara þá. Þá vaknaði fólk bara og vann-borðaði-vann-borðaði-hlustaði á húslestur og fór að sofa. En það er líka voðalega gott að hanga bara inni í dag og blogga með hundinn liggjandi við hliðina á sér á plastparketinu...

Hugsið ykkur hvað við höfum rokið áfram í þróun síðustu nokkra tugi ára! Er nema von að helstu sjúkdómar nútímans séu andnauð, streita og ofneysla ýmiskonar. Við kunnum ekki að höndla allt þetta nýja og höfum ekki undan að læra ný orð yfir nýja hluti- að ekki sé minnst á öll nýju tökuorðin yfir hluti sem við eigum meira að segja þó orð yfir!

Ég fann t.d nýtt orð yfir flottar konur í gær (í framhaldi af heimsókninni í Þrastarlund-sjá neðar hér) orðið: sprengja. Hljómar það ekki vel? Þetta er algjör sprengja- í rauninni það sama og bomba en samt útfærðara. Felur líka í sér tvöfalda merkingu: Álíka spennandi og sprengja og til þess gerð að sprengja í....

Rignið ekki niður og góða helgi

Þetta er Ólöf Jóna með Díkó okkar. Þau eru miklir vinir eins og sjá má

Flottar gellur!

Ætla að reyna að stytta mál mitt svo þetta komist inn á netið...
Í fyrradag fór ég út að borða m. Bubba í Þrastarlaundi í hádeginu. Þar er vinnana hans með reikning því þeir eru að vinna rétt hja. Í dyrunum mættum við 3 verkamönnum og inni fyrir var nánast fullt út úr dyrum af karlmönnum (fyrir utan 1 útlenska konu og 1 smábarn) Þarna vinna þrusugellur sem einnig prýða veggi staðarins (hélt fyrst að þetta væru keppendur í ungfrú suðurland 05 þangað til Bubbi sagði mér hróðugur (mistök nr. 1) frá því að eigandi staðarins hefði átt strippbúllu í rvk og lærði þar að fallegar stelpur trekkja að. Klókur maður það. Bubbi skildi ekkert í þessu formlega góðan daginn sem hann fékk þegar við gengum inn í stað kumpánlega "Hæ-ins" eins og fastakúnnar sem hann sjálfur er fá vanalega...
Mistök nr. 2 hjá honum voru nú svolítið mér að kenna en mér fannst þau afar fyndir ):l
Önnu þjónustustúlkan gekk framhjá og ég sagði "þessi er aldeilis með flottan rass" og þá gellur í Bubba með gleðiglampa í augunum" já, og það er annar hérna líka"... "Þú meinar þá minn" segi ég og Bubbi varð ægilega vandræðalegur í nokkur sekúndubrot (nóg fyrir mig hahaha)og segir með skökku brosi "já elskan" :s

Hvet alla til að skoða staðinn, gellurnar og matinn. Huggulegur staður með frekar dýrum samlokum en góðu útsýni í staðinn
Þessi eigandi veit alveg hvað hann er að gera.
Æi hvað ég er vond.

prinsa og prinsessuleikur

þetta eru börn Sigrúnar, þau Adam og Sara og bleika dúllan er auðvitað Ólöf Jóna. Langt síðan ég birti mynd af henni ekki satt?

2 þessara rauðu eru strákar, rest er stelpur. Þessi lengst til vinstri er ferlega fyndin. Eins og hún sé kolrangeygð. Þessi svarti er flottastur en langt seinastur að byrja að taka við sér að éta mat. Ekki spillir fyrir að þeir eru fæddir 06.06.06.

Hæ aftur:)

Jæja. Sumarið er í algleymi og það hékk þurrt í allan dag. Í tilefni þess ætla ég að byrja að blogga aftur.
Það hefur fjölgað hjá okkur um 5 ferfætlinga. Óskilgetnir krógar sem hún Snælda okkar gaut. Þeir eru voðalega sætir en stækka hratt og þurfa heimili eftir ca. mánuð. Svo látið mig vita ef þið vitið um einhverja sem langar í kassavanan kettling. Það eru semsagt orðin 8 dýr hérna í húsinu.

Ólöf Jóna kemur þann 18. júlí og verður hjá okkur í heilar 6 vikur. Er að vandræðast hvernig við förum að þegar ég byrja að vinna en ég hef heyrt dagsetninguna 11. ágúst!! Við erum farin að byrja á sama tíma og Evrópulöndin...hugsið ykkur. Muniði þegar við vorkenndum útlensku börnunum fyrir að fá ekki nema helming á við okkur í sumarfríi. Þeir dagar eru liðnir.

Um helgina fórum við Bubbi í ferðalag. Lögðum húsbílnum rétt fyrir ofan Hrauneyjar og vöknuðum svo eldsnemma á sunnudagsmorguninn og keyrðum uppí Landmannalaugar, ég á fjórhjóli og Bubbi á mótorhjóli. Það var æðislega gaman og veðrið lék við okkur. Fórum í laugina upp í Landmannalaugum en það á víst að vera orðið hreint af þessum sýklum sem voru þarna í hitteðfyrra. Aðstaðan er orðin mjög góð þarna, en nú getur maður skipt um í sturtuklefum í húsi við hliðina á skálanum. En þjóðverjarnir njóta þess sjálfsagt ennþá að spranga um naktir í villtri náttúrunni og eru ekkert að flýta sér að klæða sér....Sem betur fer voru engir frjálslegir túristar að baðast á sama tíma og við. Kíktum líka upp í Landmannahellir. Verð að segja að sú sorglega sjón sem þessi hellir var, var varla keyrlsunnar virði. Ekki hægt að ganga inn í þennan pínulitla hellisskúta fyrir dauðum fugl, hrossaskít og úldnum fisk í frauðplast-kassa!

Ætla að prófa að setja inn mynd. sem mun þá koma hérna fyrir ofan:)